سلام

من برگشتم

یعنی کنکور تموم شد . گرچه هر چی که گل و تگرگ نوشته انگار که من نوشتم .

پس بهتره بگم ما برگشتیم . منتظر پست های جدید بی کرانه باشین .

منتظر همه ی شما دوستان عزیز هستیم .

برای همه آرزوی موفقیت دارم

در پناه حق

همش ۳۲ سالش بود

در هر صورت...رفت

دایی جانم خدا رحمتت کنه...نور به قبرت بباره

                                 آمین.یا حق

تصمیم گرفتم شعر سنگ قبر مادر بزرگم رو خودم بگم.

۱.

ملک الموت بیامد من و دل حیران کرد

راه این میکده ی تار برم آسان کرد

تشنه ی نور سحر بودم و این چرخ٬ سراب

جامی از عشق اله داد و دلم٬ باران کرد

۲.

مادر این چرخ چه شور است و چه شر در طلب توست مرا عشق دگر

یا رب آن روز کی آید همه از خاک برآری به کمال

دل من چشم به امید سحر٬ روز وصال

به نظرتون کدوم بهتره ؟! ؟!؟؟!

                                                                               یا حق......

امیدوارم بترکونید که همینطور هم هست...

و یه آرزوی موفقیت ویژه مختص نیایش عزیز...

خیلی زحمت کشیدی ان شاءالله نتیجشم میبینی

توکل و اعتمادتون به خدا٬ اطاعتتون از خدا ( راه های پایداری در عزم به ترتیب در دینی دوم و سوم )

                                                                                    به امید موفقیت...یا حق

  نمی خواهم بدانم کوزه گر از خاک اندامم چه خواهد ساخت

  ولی بسیار مشتاقم

  که از خاک گلویم سوتکی سازد

  گلویم سوتکی باشد

  به دست کودکی گستاخ و بازیگوش

  و او یکریز و پی در پی

  دم گرم چموشش را در گلویم سخت بفشارد

  و خواب خفتگان خفته را آشفته و آشفته تر سازد

  بدین سان بشکند هردم سکوت مرگبارم را ...

بسم الله الرحمن الرحمن الرحیم

 "هر نفسی طعم  مرگ را می چشد..."

سلام دوستان...

همونطوری که نیایش عزیز گفت مادر بزرگم که خیلی دوسش داشتم...رفت.

چند روزی بود که بیمارستان بستری بود.از بی تحرکی ریه هاش از کار افتادن.نفس از خودش نداشت.دستگاه بهش نفس میداد.۲ باری تو بیمارستان با ماساژ قلبی برش گردوندن اما دنده هاشم شکوندن!!! من از خدا خواستم رو تخت نمونه...

به هر حال واسه ی خودش مثل یکی از این همه آدمی که میمیرن...اما واسه ی من نه !این دفعه من نظاره گر نبودم...یه روزی من و تورم رو همون سنگ غسالخانه میشورن !!!!

                                                                    الفاتحه...یا حق...

شد دل من جای غصه ها   بی تو مادر

رسول خدا گفت بهشت زیر پای توست    بخواب مادر

برای همیشه قلبم فقط جای توست    بخواب مادر

رفتی و من تنها ماندم

با غصه و غم ها ماندم

گرچه تو را آزردم من

مادر حلالم کن

بعد از تو من بی پناهم

ای که بودی تکیه گاهم

خیز و بنگر اشک و آهم

مادر حلالم کن

گل و تگرگ عزیز

رفتن مادربزرگ عزیزت رو به تو و خانواده ات تسلیت می گم .

روحش شاد و غریق رحمت الهی . انشا الله

در پناه حق

نیایش

دوستان عزیز حالتون خوووبههه ؟؟؟

خب کلآ الحمدلله !

من از هیچ جا ساپورت نمیشم و کسی هم بهم پول نمیده !!!!!!!!!!!!!!

اما خداییش برید این فیلم دل شکسترو ببینید ! واقآ به نظر من قشنگه ! 

با بازی: شهاب حسینی.بیتا بادران و .....

خیلی نتیجه ها میتونید بگیرید که بدرد میخوره...

                                                                                                    فعلآ٬ یا حق

سلامی به گرمی این روزگار...گرمی بی وفاییش...گرمی نامردیش....نیمه راهیش !

سلام به عشق و محبتی که امروز اصلا معلوم نیست کجان ! (اگه کسی دید سلام ما رو برسونه!!!)

خیلی دنیای جالبی شده همه فقط شعار میدن ! با همین دستا عشقو کشتیم . . . !

چمون شده آخه ؟

آقا جون شما بگو مگه ما شیعه هات نیستیم ؟ این جوونا سربازاتن ؟ همون ۳۱۳ نفر ؟!؟!؟!

تا کی بشینیم و نگاه کنیم ؟ یه ۶-۷ ساله ی فال فروش کنار خیابونو که یکی با ماشین باباییو یه خانومه  از کنارش رد میشن...!

آی اونایی که شب سرتونو راحت رو زمین میذارین این خانوما ناموستون نیستن دیگه ؟؟!!؟

بی انصافا یکی هست داره میبینه...یکی از جنس خودمون..نفس میکشه ! بابا دل داره !!!!

ما شیعه ها از کسو کارش زنده ایم.....!!!!!

میفهمم آقا خیلی سخته ! حالا خدا و پیغمبر و دین و ایمون کنار نه معرفتی نه رفاقتی...! اما اشکال نداره بذار هر کاری میخوان بکنن ! من به سهم خودمون میتونم . . .

آقا جون باور کن هنوز هستن کسایی که یادت میکنن !  هنوز گنجیشکا سر صبح به یادت میخونن فقط دل عاشق میخواد که بشنوه...تو تنهامون نذار

به سهم خودم عشق رو زنده میکنم.نمیذارم دلا تنها بمونن...حداقل دل اونیکه صدای دلمو میشنوه !

دل رفقا . . . !

پاشین...یعنی پاشیم !  یه یا علی بگین ماها همه به هم نیاز داریم !  ازین تنها تر نشیم !

۳۳۴مین ستاره آسمونم...بخند

                                                                                                 ( از دل خودم...) یا علی

در انتهای زندگی ما با تعداد دیپلم هایی که گرفته ایم...پولی که بدست آورده ایم یا تعداد کارهای خوبی که انجام داده ایم قضاوت نخواهیم شد ما با :

من گرسنه بودم و تو به من غذا دادی...من عریان بودم و تو مرا پوشاندی...من بی خانمان بودم و تو مرا به خانه ات راه دادی . . .

قضاوت خواهیم شد.گرسنه نه فقط برای نان...بلکه گرسنه ی عشق ! عریان نه فقط برای لباس...بکه عریان برای وقار و حرمت انسانی ! بی خانمان نه فقط برای خواستن خانه ی آجری...بلکه بی خانمان به خاطر مطرود شدن !

at the end of the life we will not be judjed by how many diplomas we have received ...how much money we have made...how many great things we have done.we will be judjed by "I was hungry and u gave me sth to eat...I was nakesd and u clothed me...I was homeless and u took me in"

hungry not only for bread but hungry for love ! naked not only for clothing but naked of human diginity and respect ! homeless not only for want of a home of bricks but homless because of rejection !

                                                                                   نوشته ی مادر ترازا(مادر روحانی)

                                                                                              از کتاب نیایش با لبخند . .

نشود فاش کسی آنچه میان من و توست

                                                  تا اشارات نظر نامه رسان من و توست.